Το PRAGMA δημιουργήθηκε το 2009 ως σχολή φωτογραφίας, με αφετηρία την πεποίθηση ότι η τεχνική γνώση είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί. Η φωτογραφική μηχανή δεν καταγράφει απλώς ό,τι βρίσκεται μπροστά της. Κάθε εικόνα προϋποθέτει επιλογές, αποκλεισμούς και έναν συγκεκριμένο τρόπο κατανόησης του κόσμου.
Η εκπαίδευση αναπτύχθηκε γύρω από αυτή τη σχέση ανάμεσα στο μέσο, στην εικόνα και στη σκέψη. Στα χρόνια που ακολούθησαν, εκατοντάδες άνθρωποι πέρασαν από τα σεμινάρια της σχολής. Η εκπαιδευτική διαδικασία επεκτάθηκε στην παραγωγή προσωπικών έργων, σε ομαδικές εκθέσεις, καλλιτεχνικά projects και φωτογραφικές εκδόσεις. Οι εικόνες δεν αντιμετωπίστηκαν μόνο ως αποτέλεσμα ενός μαθήματος, αλλά ως έργα που χρειάζονται επιλογή, επεξεργασία, παρουσίαση και διάρκεια στον χρόνο.
Σήμερα, το PRAGMA αλλάζει σε μια στιγμή κατά την οποία αλλάζει και η ίδια η φωτογραφία. Για δύο αιώνες, η φωτογραφική εικόνα προϋπέθετε την παρουσία κάποιου προσώπου, αντικειμένου ή γεγονότος μπροστά σε μια μηχανή. Αυτή η σύνδεση με το πραγματικό δεν την έκανε ποτέ ουδέτερη ή αυτονόητα αληθινή, της έδινε όμως μια διακριτή θέση ανάμεσα στις υπόλοιπες εικόνες.
Η δυνατότητα παραγωγής εικόνων χωρίς φωτογραφική λήψη μεταβάλλει πλέον αυτή τη συνθήκη. Η φωτογραφία δεν εξαφανίζεται, αλλά παύει να ταυτίζεται με κάθε εικόνα που μοιάζει φωτογραφική. Η προέλευση, η χρήση και η αξιοπιστία μιας εικόνας δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται δεδομένες. Χρειάζονται γνώση, προσοχή και οπτική παιδεία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το PRAGMA διευρύνει τη λειτουργία του. Η εκπαίδευση παραμένει ο βασικός του άξονας, συνδέεται όμως πλέον οργανικά με τις εκθέσεις, τις εκδόσεις, τα φωτογραφικά αρχεία και datasets, καθώς και με τη διερεύνηση των νέων μορφών τεχνητής παραγωγής και ανάγνωσης της εικόνας. Οι ενότητες EDUCATION, EXHIBITIONS, PUBLICATIONS, IMAGEBANK και AI δεν αποτελούν ανεξάρτητες δραστηριότητες. Παρακολουθούν διαφορετικά στάδια της ίδιας διαδρομής: από τη γνώση και τη δημιουργία έως την παρουσίαση, τη διατήρηση και τη νέα χρήση μιας εικόνας.
Σε αυτή τη μετάβαση, κάτι παραμένει σταθερό: η ανάγκη για επαφή. Επαφή με το μέσο και το υλικό, με τον κόσμο που φωτογραφίζεται, με τον χρόνο που απαιτεί ένα έργο και με τους ανθρώπους που συμμετέχουν στην ίδια διαδικασία. Η φυσική παρουσία, η παρατήρηση και η συζήτηση δεν λειτουργούν συμπληρωματικά προς την εκπαίδευση. Αποτελούν μέρος της.
Η επέτειος των 200 χρόνων από την πρώτη φωτογραφία σηματοδοτεί την έναρξη αυτής της νέας περιόδου. Η επιστροφή στην αρχή δεν γίνεται για να αναζητήσουμε μια εξιδανικευμένη φωτογραφία του παρελθόντος, αλλά για να εξετάσουμε καθαρότερα τη θέση της στο παρόν.
Το PRAGMA αλλάζει επειδή δεν μπορεί να παραμείνει ίδιο απέναντι σε μια εικόνα που δεν είναι πια η ίδια.
ΘΑΝΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ →